Efendimizin Doğumu

Allah Celle’nin ve meleklerin medhettiği, Rabbimizin, hayatı üzerine yemin ettiği[2], alemlere rahmet olarak gönderdiği, yüce ahlak sahibi, içimizden birisi, canımızdan daha sevimlisi[], bizi pek seven, üzerimize titreyen, şefkat ve merhamet dolu Efendimiz, uyarıcımız, müjdecimiz[8], en güzel örneğimiz, Allah’a davet eden nur yüzlü kandilimiz, Ademoğullarının önderi sevgili peygamberimiz Muhammed aleyhisselam, Fil Vakası’ndan 50-55 gün kadar sonra Halil olan dedesi İbrahim’in kurduğu şehirde, Mekke-i Mükerreme’de dünyaya geldi.

Peygamberimiz pazartesi gecesi sabaha yakın bir saatte yeryüzüne teşrif etti.[12]Arkadaşlarından birisi pazartesi günü oruç tutmanın önemini sorduğunda Allah Rasulü şu cevabı vermiştir: ‘O gün benim doğduğum gün, vahyin bana inmeye başladığı gündür.’

Allah Rasulü genel kabule göre Rebiülevvel ayının 12. gecesi doğmuştur. Bununla birlikte Efendimizin doğum tarihini belirlemeye çalışan Mısırlı astronomi âlimi Mahmut Feleki, Peygamberimizin oğlu İbrahimin vefatı günü meydana gelen güneş tutulmasından hareketle 20 Nisan 571 (9 Rebiülevvel) tarihini tesbit etmiş, Muhammed Hamidullah ise Cahiliyye Arapları arasında uygulanmakta olan Nesi Takvimini dikkate alarak 17 Haziran 569 tarihine ulaşmıştır.[14]

Peygamberimizin doğumu sırasında Osman b. Ebi’l-As’ın annesi Fatıma binti Abdullah ve Abdurrahman b. Avf’ın annesi Şifa Hatun, Hz. Amine’nin yanında bulunmuş, yeryüzünün bu en kutlu doğumuna nezaret etme şerefine nail olmuşlardır.[15]

Allah Rasulünün doğduğu gece pek çok olağanüstü hadisenin gerçekleştiği rivayet edilmektedir. Buna göre İran hükümdarının sarayının on dört burcu yıkılmış, İranlıların taptıkları ve bin yıldan beri yanmakta olan ateşleri sönmüş, Save gölü kurumuş, Semave nehri taşmış, Kabe’de bulunan putlar yüzüstü yere düşmüş, bir çok Yahudi ve Hristiyan âlimi o gece Ahmed aleyhiselamın yıldızının doğduğunu ifade etmiştir. Ancak bu hadiseler ilk dönem siyer ve hadis kaynaklarımızda yer almamakta olup, bu rivayetlere ihtiyatla yaklaşılması gerekmektedir.[16]

Efendimizin babası Abdullah b. Abdülmuttalib, Kureyş kabilesinin Haşimoğulları koluna mensub olup daha evvel de zikrettiğimiz gibi ticari bir seyahatin dönüşü sırasında rahatsızlanmış ve oğlunu göremeden, yirmi beş yaşında Medine‘de vefat etmiştir. [17]Abdullahın babası; Mekke’nin bilge lideri Abdülmuttalib b. Haşim, annesi ise; Fatıma binti Amr’dır. [18]Peygamberimizin annesi; yine Kureyş kabilesinin önde gelen ailelerinden birisi olan Zühreoğullarının lideri Vehb b. Abdümenaf’ın kızı Amine’dir. Amine’nin annesi ise Berre binti Abüluzza’dır.[19]

Allah Rasulü, atası İbrahim Aleyhisselam’ın duası[20], kardeşi İsa Aleyhisselamın müjdesi[21]ve annesi Amine’nin rüyasıdır. Hz. Amine, hamileliği sırasında bir rüya görmüş; rüyasında kendisinden bir nur çıktığını, bu nurun aydınlığıyla Şam ve Busra saraylarını seyrettiğini ayrıca bir oğlunun olacağı müjdelenerek adını Muhammed ya da Ahmed koymasının tavsiye edildiğini söylemiştir.[22]

Efendimizin dünyaya gelmesi üzerine annesi Amine, Kureyş lideri Abdülmuttalib’e haber göndererek bir oğlunun olduğunu müjdelemiştir. Kabe’nin yanında Hicr’de bulunan Abdülmuttalib, oğullarıyla birlikte Muhammed aleyhisselamı görmeye gitmiş, Efendimizi kucağına alarak Kabe’ye götürmüş, çok sevdiği oğlu Abdullah’ın vefatından sonra kendisine bu erkek çocuğu nasib eden Allah’a şükretmiştir.[23]Amine, hamileliği esnasında yaşadığı olağanüstü halleri ve oğlunun adının Muhammed olması gerektiğini de Abdülmuttalib’e haber vermiştir.[24]

Efendimizin amcası Hz. Abbas yıllar sonra bu tatlı hadiseyi Müslümanlara anlatmış; annesi ile birlikte Aminenin yanına gittiklerini, Muhammed aleyhisselamın ayaklarını döşeğine vurduğunu bugün gibi hatırladığını ve kendisinin Efendimizi öptüğünü söylemiştir.[25]

Abdülmuttalib, sevgili torununun doğumunun yedinci gününde onu sünnet ettirmiş, kurbanlar kestirerek Mekke halkına ziyafet vermiş ve torununun adının Muhammed olduğunu ilan etmiştir. Kureyşliler, atalarının arasında Muhammed isimli bir kimsenin olmadığını hatırlatarak neden Muhammed ismini verdiğini sorduklarında ise onlara şu cevabı vermiştir: ‘Hem yerdekilerin hem de göktekilerin onu övmesini istedim.’[26]

Allah Rasulü şöyle buyurur: ‘Benim beş ismim vardır. Ben Muhammed’im. Ben Ahmed’im. Ben Mahi’yim. Allah, küfrü benimle yok edecektir. Ben Haşir’im. İnsanlar kıyamet günü benim peşimden dirileceklerdir. Ben Akıb’im. Benden sonra peygamber gelmeyecektir.’[27]

O, herkesin ve tüm peygamberlerin kendisine tabi olduğu Mukaffi’dir. O, rahmet ve tevbe peygamberidir. O; cihadın peygamberi, kıyamet günü enbiyanın önderi ve insanlığın şefaatçisidir.[28]

Allah Teala Kuran-ı Kerim’de, Efendimizi dört kez Muhammed ismiyle[29], bir kez de Ahmed ismiyle zikretmiştir.[30]Ahmed; hem Allahı en çok öven, hem de kullar arasında en çok övülen kimse anlamına gelir. Efendimizden önce hiç kimseye Ahmed ismi verilmemiştir.[31]

Bir ömür boyu Rabbini öven Efendimiz, geceleri gözyaşları içinde Rabbini zikreden, gündüz olduğunda Allah’ın dinini yüceltmek için kapı kapı dolaşan, savaş meydanlarında canını ortaya koyan sevgili Peygamberimiz; seni Allah Celle kitabında övmüş, Müslümanlar anne babalarından, çocuklarından daha çok seni sevmiş, senin davan için canlarından vazgeçmiştir. Ahmed ve Muhammed isimleri hiç kimseye senin kadar yakışmamıştır.

8 Mart Dünya Kadınlar Günü [ Tarihcesi, Olayları, Yaşananları, Kutlaması, Eğlencesi,]

Türkiye’de 8 Mart Dünya Kadınlar Günü ilk kez 1921 yılında “Kadınlar Günü” olarak kutlanmaya başlandı. 1975 yılında daha yaygın olarak kutlandı ve sokağa taşındı. “Birleşmiş Milletler Kadınlar On Yılı” programından Türkiye’nin de etkilenmesiyle, 1975 yılında “Türkiye 1975 Kadın Yılı” kongresi yapıldı. 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi’nden sonra dört yıl süreyle herhangi bir kutlama yapılmadı. 1984′ten itibaren her yıl çeşitli kadın örgütleri tarafından “Dünya Kadınlar Günü” kutlanmaya başlandı. ( Keşke Başlamasaydık )

Dünya Kadınlar Gününün Kısaca Tarihcesi.
8 Mart 1857 tarihinde ABD’nin New York kentinde 40.000 dokuma işçisi daha iyi çalışma koşulları istemiyle bir tekstil fabrikasında greve başladı. Ancak polisin işçilere saldırması ve işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkan yangında işçilerin fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamaması sonucunda çoğu kadın 129 işçi can verdi. İşçilerin cenaze törenine 100 bini aşkın kişi katıldı.
Katılanların da gözleri sanki Yaş yerine kan aktı.

26 – 27 Ağustos 1910 tarihinde Danimarka’nın Kopenhag kentinde 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında (Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı) Almanya Sosyal Demokrat Partisi önderlerinden Clara Zetkin, 8 Mart 1857 tarihindeki tekstil fabrikası yangınında ölen kadın işçiler anısına 8 Mart’ın “Dünya Kadınlar Günü” olarak kutlanması önerisini getirdi ve öneri oybirliğiyle kabul edildi. Vatana Millete Hayırlı uğurlu olsun inş.

İlk yıllarda belli bir tarih saptanmamıştı ve değişen tarihlerde fakat her zaman ilkbaharda kutlanıyordu. Tarihin 8 Mart olarak saptanışı 1921′de Moskova’da gerçekleştirilen 3. Uluslararası Kadınlar Konferansı’nda gerçekleşti. Birinci ve İkinci Dünya Savaşı yılları arasında bazı ülkelerde kutlanması yasaklanan Dünya Kadınlar Günü, 1960′lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletleri’nde de kutlanmaya başlanmasıyla daha güçlü bir şekilde gündeme geldi. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 16 Aralık 1977 tarihinde 8 Mart’ın “Dünya Kadınlar Günü” olarak kutlanmasını kabul etti. Birleşmiş Milletler’in sitesinde günün tarihine ilişkin bölümde, kutlamanın New York’ta ölen işçilerin anısına yapıldığının yazılmamıştır[1].
Bizde Onların Anısına Yapmayacağız sanırım.

Kadına karşı şiddet ve 2007 itibariyle dünyadan veriler [değiştir]

“Kadınlara ve kız çocuklara karşı şiddetin dokunulmazlığına son”
BM’nin güne özel logosu.
Kadınlara karşı şiddet dünyada en yaygın, ancak en az cezalandırılan suçtur.
Tahminlere göre 113 ile 200 milyon arasında kadın demografik olarak “kayıp” (yok) görünmektedir. Ya doğar doğmaz öldürülmüşler (erkek çocuğun kız çocuğa tercih edilmesi) ya da erkek kardeşleri ve babalarıyla eşit derecede gıda ve tıbbi olanaklara ulaşamamışlardır.
Fuhuşa zorlanan ya da bunun için satılan kadınların sayısı yılda 700.000 ila 4.000.000 arasındadır. Cinsel kölelik düzeninden elde edilen kazançlar yılda tahminen on iki milyar dolardır.
Küresel olarak, on beş ile kırk beş yaş arası kadınlar, kanser, sıtma, trafik kazaları ve savaşlardan daha ziyade, erkek şiddetinin sonucu hayatını kaybetmekte veya sakatlanmaktadır.
En az üç kadından biri dövülmüş, cinsel ilişkiye zorlanmış ya da hayatı boyunca başka türlü suistimal edilmiştir (tecavüz, kötü davranış). Genellikle, suistimal eden kişi aileden bir üye ya da kadının tanıdığı bir kimsedir. Ev içi şiddet, bölge, kültür, etnik köken, eğitim, sınıf ve din ne olursa olsun kadınlara karşı en yaygın suistimal şeklidir.
Dinsel, kültürel vb. nedenlerle yılda iki milyondan fazla kız çocuğunun genital organlarına hasar verilmektedir (kadın sünneti). Bu oran, 15 saniyede bir kız çocuğudur.
Sistematik tecavüz yeryüzündeki birçok çatışmalarda bir terör silahı olarak kullanılmaktadır. Ruanda soykırımı (1994) esnasında 250.000 ila 500.000 kadının tecavüze uğradığı tahmin edilmektedir.
Araştırmalar, kadına karşı şiddet ile HIV virüsü arasında yükselen bağlantıyı göstermekte ve HIV bulaşmış kadınların daha fazla şiddete maruz kaldıklarını, şiddet kurbanlarının da HIV bulaşma risklerinin daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.

Dünya KAdınlar Hakkında Yazacaklarım Bu kadar. ASlında Kaynakcaları da Göstermek isterim Lakin vikipedia Güzel Güzel göstermiş zaten izde merak edersniz bu yazının kaynaklarına nerelerden alıntı yapıldığına tek tek bakabilirisiniz.
Kaynak: Vikipedia

Düzenleyen : YasamKadin

Başlık :8 Mart Dünya Kadınlar Günü [ Tarihcesi, Olayları, Yaşananları, Kutlaması, Eğlencesi,]

Onlar sinema tarihinin en iyi yönetmenleri ve oyuncuları ancak bugüne dek hiç Oscar ödülü kazannmadılar.

Onlar sinema tarihinin en iyi yönetmenleri ve oyuncuları ancak bugüne dek hiç Oscar ödülü kazannmadılar.

Sinema dünya (Felek)sının en prestijli ödülü olan Oscar yaklaşırkenn, kenndi branşlarında bu ödülü alamayan birçook oyuncu ve yönetmen bulunuyor. Bazı isimleri gördüğünüz de siz de çook şaşıracaksınız…

OSCAR’I KUCAKLAYAMAYAN ÜNLÜ OYUNCULAR VE YÖNETMENLER

Albert Finney: 5 kez 5 Oscar için aday gösterilen bu ünlü oyuncu, en önemli performanslarını Tom Jones ve Erin Brokovich’te gösterdi.

Richard Burton: 1925-1984 yıllarında yaşamış olan Galler doğumlu aktör, 7 kez Oscar’a aday gösterilmesine karşın bu ödülü hiç kazannamadı. Elizabeth Taylor’la iki kez evlenen Burton, 1956 yapımlı Büyük İskenndeRr filminde de rol almıştır.

Angela Lansbury: Cinayet Dosyası dizisinde canlandırdığı Jessica Fletcher karakter (nitelik)i ile herkesin gönlünü kazannan oyuncu 3 defa Oscar ödülleri için aday gösterilse de, bu başarıyı sağlayamadı. İngiliz oyuncu birçook müzikhalde de rol aldı.

Peter O’Toole: İngiliz Kraliyet Tiyatro akademisi mezunu İrlandalı oyuncu Arabistanlı Lawrence rolü ile hafızalara kazındı. 8 kez aday gösterildiği Oscar ödülünü hiçbir zaman kazannamayan oyuncuya Akademi Onur Ödülü verilmiştir.

Fred Astaire: Ünlü Rus balet Mikhail Baryshnikov’u bile kıskandıracak güzellikle dans eden Astaire, sadece bir kez Oscar adayı gösterildi ve bu ödülü kazannamadı. Ginger Rogers’la oynadığı müzikal filmlerle ünlenen Fred Astaire, zarif dansları ile hiçbir zaman unutulmadı.

Greta Garbo: Sessiz Film Kraliçesi olarak da anılan İsveçli güzel oyuncu, Oascar ödüllerine 4 kez aday gösterildi. Guinness Rekorlar Kitabında “şimdiye dek yaşamış en güzel kadın” olarak söz edilen Garbo’ya, 1955 yılında Akademi Ömür Boyu Başarı ödülü verilmiştir.

Deborah Kerr: Tüm zamanların en iyi kadın oyuncularından biri olarak gösterilen Kerr, 6 kez aday gösterilmesine karşın bu ödülü hiçbir zaman kazannamadı. Akademi Deborah Kerr’e de Onur ödülüne layık gördü.

Cary Grant: İngiltere doğumlu ABD’li aktör, oyunculuk yeteneğiyle birlikte çapkınlığıyla da ün saldı. Tüm zamanların en iyi filmlerinden biri olan The Philadelphia Story’de de rol alan Grant, Oscar’a hiç aday gösterilmemesine karşın Ömür Boyu Başarı ödülüne layık görüldü.

Alfred Hitchcock: Bütün dünya (Felek)nın en çook tanıdığı yönetmenlerden Hitchcock, gerilim filmlerinin gelmiş geçmiş en büyük yönetmeni olarak kabul ediliyor. Aynı zamanda bir mühendis olan ünlü İngiliz yönetmen 5 kez aday gösterilmesine karşın hiç Oscar ödülü kazannamadı.

Charlie Chaplin: ’Şarlo’ karakter (nitelik)i özdeşleşen ve sinema tarihinin gelmiş geçmiş en büyük oyuncusu Charlie Chaplin hiçbir zaman Oscar ödülü kazannamadı. Kimileri, The Immigrant filminde bir ABD memurunu tekmelediği sahne ile Altına Hücum filmindeki bazı sahNelllerin komünizm propagandası olarak yorumlanmasının ve ABD’ye girişinin yasaklanmasının bunda payı olduğunu düşşünse de Akademi onu iki kez Ömür Boyu Başarı ödülünü

Not: Bu listeye Oscar Onur ödülü ve Yaşam Boyu başarı ödülleri dahil değilldir

Erken Kalkmanın Yararları ve Zararları Erken kalkmak için..

Erken Kalkmanın Yararları ve Zararları Erken kalkmak için..

Uzmanlar erkenn kalkmanın genlerden mi yoksa Hayatt tarzından mı kaynaklandığı konusunda farklı görüşteler. Ama faydaları konusunda hemfikirler…

Loughborough Üniversitesi Uyku Araştırma Merkezi’nden Profesör Jim Horne ‘Küçük çocuklar kadınlar ve yaşlılar erkenn kalkmaya meyillidir. Gençler ise uykuya daha düşkündür. Kadınların neden erkeklerden daha erkenn kalktığını bilmiyoruz’ diyor. Bazı uzmanlar ise aile üyelerinin uyku düzeninde bennzerlikler olmasının genlerden kaynaklandığını ifade ediyor.

ERkenn KALKMANIN YARARLARI

Erkenn kalkanların uyku problemleri daha azdır. Erkenn kalkanların üçte ikisi uykularını aldıklarını ve nadiren yorgunluk hissettiklerini söylüyor.

Araştırmacılar erkenn kalkmanın depresyonu yenmeye yardımcı olduğunu söylüyor.
Vücut hormonlarını düzenlediği gibi kilonun korunmasında da etkilidir.
Erkenn saatteki güneş ışığı Mevsim (iklim)sel Duygu (Hissiyat)lanım bozukluğuna karşı iyi gelir.
Stresi hafifletir. Kişinin sabahları beş dakika sessizlikte kenndisiyle baş başa kalması günü sakin geçirmesinde de etkilidir.

Vücut saatinizi ayarlamanın yolları

1. Perdeler açık uyuyun bu sayede güneş ışığı erkenn kalkmanıza yardımcı olur.

2. Günün erkenn saatlerinde vücudunuzun güneş ışığına maruz kalmasına çalışın.

3. Akşamüstü beşten sonra güneş ışığının gözlerinizi kamaştırmasına izin vermeyin zira bu sizi güneş gözlüğü takmaya teşvik edeRr.

4. Kalktıktan kısa bir süre sonra egzersiz yapın.

5. Her gün aynı saatte kalkın.

Enes B. Malik (613-709)

 

Milâdı 613 yıllarında Medine’de doğan ve milâdı 709 (h.90) yılında Basra’da vefât eden Hz. Enes b. Mâlik’in neseb silsilesi: Enes b. Mâlik b. Nadr b. Bamdam b. Zeyd b. Haram b. Cündüb b. Amir b. Ganm İbn Adiyy b. Neccâr, Ebû Hamzatü’l-Ensan el-Hazrecî’dir. Annesi ise, Ümmi Süleym Sehle binti Milhan b. Halid b. Zeyd b. Haram b. Cündüb’dür. Annesi Ümmi Süleym, ensardan olup isminin Sehle oluşu hakkında çok çeşitli ihtilâflar vardır. Bazı eserlerde ismi Remile, Meyse ve Melike olarak zikredildiği gibi, Zamîsâi (Zümeysâ) veya Remisâi (Rümeysâ) olarak da geçmektedir.

Hz. Ümmi Süleym müslüman olunca, kocası onun İslâm’dan dönmesi için çok baskı yaptı. Fakat bu baskılardan bir sonuç alamayınca kızdı ve Ümmi Süleym’den ayrılarak Şam’a gitti. Orada kısa bir müddet ikamet ettikten sonra vefat etti.

Babasının ölümü üzerine Enes’in annesine Ebû Talha tâlib oldu. O zamanlar Ebû Talha henüz müşrik idi. Ümmi Süleym, onunla evlenmek için İslâm’ı kabul etmesini şart koştu. Ebû Talha bu şartı kabul ederek Hz. Ümmi Süleym ile evlendi. Resul-i Ekrem (s.a.s.)’in Medine’ye hicretlerinde, Enes b. Mâlik henüz on yaşlarında bir çocuk idi. Hz. Peygamber (s.a.s.)’in Medine’ye gelişlerinde Medineli müslümanlar arasında meydana gelen heyecan ve coşkuyu Hz. Enes şöyle anlatmaktadır:

“Medine’nin çocukları hem koşuyorlar ve hem de “Muhammed geldi, Muhammed geldi!” diye bağırıyorlardı. Ben de onlarla birlikte koşmaya ve bağırmaya başladım. Bu şekilde koşup bağırırken etrafıma baktım, bir şey göremedim. Çocuklar ise yine bağırıyorlardı koşuşarak. Ben de koştum ve bağırdım. Fakat etrafıma dikkat edince gelenleri göremedim. Nihayet Resulullah ile Hz. Ebû Bekir geldiler. Biz kendilerini gördükten sonra, adını şu anda hatırlayamayacağım adamın biri bizi şehre gönderdi. Bize “Resulullah’ın geldiğini haber verin” diye tenbih etti. Şehre koştuk ve müslümanlara haber verdik. Ensardan beşyüz kişi onları karşılamaya çıktılar. Ensâr, onları karşılayarak, “Buyurunuz, burada emniyete kavuşacaksınız. İtaat ile karşılanacaksınız” dediler.

Resul-i Ekrem kendisini karşılayanlarla birlikte şehre girdi. O sırada şehrin bütün halkı Resul-i Ekrem’i karşılamak üzere evlerinden ve dükkânlarından dışarı çıkmışlardı. Kadınlar da evlerinin damlarına çıkarak Hz. Peygamber’in gelişini seyrediyorlardı. Resul-i Ekrem ile birlikte gelen Hz. Ebû Bekir’i de görüyorlar ve fakat ikisinden hangisinin Resulullah olduğunu etraflarına soruyorlardı. Ben hayatımda o güne benzeyen bir gün görmemiştim.!

Hz. Peygamber, Medine’ye geldikten sonra bütün ensâr kendisine hizmet etmek hususunda yarışıyorlardı. Hz. Enes b. Mâlik’in annesinin, hizmet yarışında yapabilecek veya verebilecek hiçbir şeyi yoktu. Bundan dolayı hemen Enes b. Mâlik’i çağırıp elinden tutarak Resul-i Ekrem’in huzuruna çıktı: “Ya Resulullah, ben fakir bir kimseyim. Sizlere yardım edecek bir şeyimiz yok. Bu oğlumdur, yardım etmek ve hizmetinizde bulunmak üzere sizlere bırakıyorum. Onu kabul ediniz” dedi. Resûl-i Ekrem, bu içten gelen arzuyu kırmadı. Enes b. Mâlik’i yanına aldı. Bütün zamanlarında onu yanında bulundurdu.

Enes b. Mâlik, Resulullah’ın hizmetine girdikten sonra O’nun bütün emirlerini büyük bir dikkat ve itina ile yerine getirmeye çalıştı. Resul-i Ekrem ile aralarında sır olarak kalmasını arzu ettikleri şeyleri büyük bir dikkatle muhâfaza eder ve onları annesine bile söylemezdi. Nitekim kendisinden rivâyet edilen bir hadis-i şerifte Enes şu olayı anlatır:

“Çocuklarla birlikte oynuyordum. Resulullah (s.a.s.) olduğumuz yere teşrif buyurdu. Bize selâm verdi. Sonra benim elimden tuttu. Ve beni bir işe gönderdi. Kendisi de bir duvarın gölgesinde oturarak benim geri dönmemi bekledi. Ben, O’nun emrini yerine getirmek için gittim, emirlerini ifa ettim ve sonra dönüp gelerek neticeyi kendilerine bildirdim. Sonra dâ evime döndüm. Annem Ümmi Süleym neden geciktiğimi sordu. Ben de, ‘Rasûlullah, beni bir işe gönderdi’ dedim Validem, ‘Ne işi?’ dedi. Ben de, ‘sırdır’ diyerek söylemedim. Annem benim bu tavrımı çok beğenmiş olacak ki bana, ‘Oğlum, Resul-i Ekrem’in sırlarını iyi sakla!’ dedi!”

Hz. Enes b. Mâlik, her sabah, sabah namazında Resul-i Ekrem’in yanında bulunarak O’nunla birlikte sabah namazını kıldıktan sonra Resul-i Ekrem’e oruca niyet edip etmediğini sorardı. Eğer oruca niyet ettiğini öğrenirse hemen iftar yemeğini hazırlardı.

Hz. Enes b. Mâlik, Resul-i Ekrem’e o kadar sokulurdu ki, adeta ikisinin dizleri birbirine değerdi. Nitekim Hayber gazvesinde, Resul-i Ekrem, Hz. Enes b. Mâlik ile birlikte giderken dizleri birbirlerine dokunuyordu. Hz. Enes, Resul-i Ekrem’e çok yakın olduğu gibi ailesi de çok yakındı. Nitekim Ümmi Süleym Hayber’den sonra Hz. Safiye ile evlenen Resulullah’ın evlenme işlerinde O’na yardım etmiştir. Yine Resul-i Ekrem, Hz. Zeyneb ile evlendiği zaman, Hz. Ümmü Süleym, O’na yemek yaparak hizmet etmiştir. Bu arada Hz. Enes davet olunacak şahısları çağırmakla görevlendirilmişti. Hz. Enes b. Mâlik, Bedir gazvesinde henüz oniki yaşında olmasına rağmen savaş alanına gitmiş ve savaş esnasında mücâhidlere hizmet etmiş bu arada Resulullah’ın hizmetini de aksatmamıştır. Hz. Enes’e yaşının küçük olduğu hatırlatılarak Bedir’e iştirak edip etmediği sorulduğunda, “Bedir’den kim geri kaldı ki ben geride kalayım?” cevabını vermiştir.

Uhud ve Hendek gazvelerinde Enes b. Mâlik yine Resulullah ile beraberdi. Hudeybiye barışı sırasında henüz delikanlılık çağına gelmek üzere idi. Umretü’l-Kaza’da ise Resul-i Ekrem’e refâkat ederek Mekke’ye gitti. Daha sonra Hayber gazvesine ve Mekke fethine katıldı. Daha sonra Huneyn gazvesinde de bulundu. Ayrıca Resul-i Ekrem ile birlikte Tâif muhâsarasına katıldı. Veda Haccı’nda da bulunan Enes b. Mâlik, Resul-i Ekrem’in irtihalinde Medine’de idi.

Enes b. Mâlik, Hz. Ebû Bekir devrinde Bahreyn çevresindeki kabilelere âmil olarak zekâtları toplamaya memur tayin edildi. Hz. Ebû Bekir’in vefâtında Bahreyn’de idi. Sonrâ Medine’ye geldi. Hz. Ömer, Enes b. Mâlik’i savaş meydanlarına göndermeyerek yanında alıkoydu ve istişâre meclisine dahil etti. Hz. Ömer, Enes b. Mâlik’in akıl ve ileri görüşlülüğünden daima istifâde etmiştir.

Hz. Ömer devrinde Medine’de kalan Hz. Enes b. Mâlik, zamanlarının çoğunu fıkıh öğretmekle geçirdi. Bu duruma õmrünün sonuna kadar devam etti. Bu arada Hz. Ömer zamanında Basra’ya göçerek orada yerleşti. Orada da müslümanlara aynı şekilde fıkıh öğretmeye devam etti. Bir defa da İran bölgesindeki cihad birliklerine katıldı. Tuster şehrinin alındığı savaşa katılan Enes b. Mâlik şehir teslim alındıktan sonra ganimet mallarının Medine’ye getirilmesi işini üstlendi. Tekrar Basra’ya dönüp şehre vardığında Hz. Ömer’in şehâdet haberini öğrendi. Enes b. Mâlik Hz. Osman zamanında Basra’da kalarak fıkıh öğretimine devam etti. Hz. Osman’ın son devirlerinde fitne ve fesad olaylarına katılmamak için her imkânını kullandı. Medine’nin âsiler tarafından tehdit altında olduğunu öğrendiği zaman. yanına Umran b. Husayn’ı alarak ashâbın çoğu gibi Halifenin yanına hareket etti. Ertesi günü yolda iken Hz. Osman’ın şehâdet haberini aldı. Hz. Osman’dan sonra hilâfet makamına Hz. Ali geçti. Fitnenin en büyük merkezlerinden biri Basra şehriydi. Enes b. Mâlik, Basra’da ikamet etmesine rağmen fitne ve fesad olaylarına hiç karışmadı. Kendisine müsbet veya menfi açıdan yapılan fikir alışverişlerine de itibar etmeyerek hepsini reddetti. Hz. Enes b. Mâlik, fitne ve fesad olaylarına karışmamakla birlikte zulme ve haksızlığa karşı sessiz de kalmamış ve cephe almıştır. Nitekim Haccâc b. Yûsuf’un valiliği sırasında yapmış olduğu zulmü gördüğünde, onu hemen Abdülmelik’e şikâyet etmekte tereddüt göstermedi. Buna rağmen Haccâc-ı Zâlim, Enes’in derslerine devam etmiş ve onu hoşnut etmeye gayret sarfederek dâima hâl ve hatırını sormuştur.

Emeviler zamanında, ashâb-ı kirâmın sayıları gittikçe azaldı. Kalanların ise değeri her gün daha da çok artmaya başladı Halk, bu gibi zevâtı arıyor, buluyor ve onları dinliyordu. Hz. Enes b. Mâlik de ashâb-ı kirâm içinde en uzun ömürlü olanlarından biriydi. Bu itibarla halkın iltifâtına ve muhabbetine dâima mazhar olmuştur.

Hicretten sonra seksen seneyi geçen bir ömür süren Hz. Enes b. Mâlik artık yaşlanmıştı. Hulefâ-i Râşidîn devrinde yaşadığı gibi Emevilerin de pekçok hükümdarı devrinde yaşadı. Basra şehrinde hastalandığı etrafa yayılınca, halk dalgalar halinde evine gelerek kendisini ziyaret etti ve gece gündüz onu yalnız bırakmadı. Nihâyet milâdı 709 yılında Basra’da Rahmeti Rahmana kavuştu. Vasiyyeti gereği Rasûl-i Ekrem’in saçlarından bir kısmı kabrine kondu. Techiz ve tekfin işleri de yine vasiyyeti üzere yapıldı.

Hz. Enes b. Malik, güzel huylu idi. Kendisi son derece nazik, lâtif ve yumuşak huylu güzel yüzlü, hoş sohbet bir sahâbî idi. Resulullah’a olan sevgisini her zaman ve her yerde açığa vuruyordu. Hz. Peygamber’in hizmetinde bulunmak onun için son derece sevindirici, zevk verici ve neşeli bir işti. Resulullah da onun halini her zaman takdir edip fırsat buldukça onu hayır ile yâd eder ve hizmetini dua ile karşılardı. Resul-i Ekrem’in vefâtından sonra Enes b. Mâlik, ders vermeye başladığı zaman Resulullah devrini büyük bir zevk ve şevk içinde anlatır ve onun sünnetinden ve yaşayışından söz ederken vecd içinde adeta kendinden geçerdi. Hz. Enes b. Mâlik, her davranışını Resulullah’ın sünnetine uydurmaya çalışırdı. Resulullah’ın bütün hal ve hareketini kendisine rehber yapmıştı. O’nu aynen taklid eder:ti. Herhangi bir sahâbîye namaz hakkında soru sorulduğu zaman onlar hemen Enes b. Mâlik’i örnek olarak gösterirdi.

Hz. Enes’in en önemli vasıflarından biri de haksever olması idi. Halkı zulüm ve şiddet hareketleri ile yıldıran emirlere şiddetle çatardı. Bu durumda kalan emirler, onu kırmamak için sözlerini küçük bir çocuk gibi dinlerlerdi. Nitekim Hz. Hüseyin’in başı Ubeydullah b. Ziyad’a getirildiğinde Ubeydullah Hz. Hüseyin’e karşı çirkin sözler söylemeye başlayınca, orada bulunan Hz. Enes hemen müdâhale ederek, “Bu baş, Rasûl-i Ekrem’in başına benziyor” diyerek onu susturmuştu.

Enes b. Mâlik, çoluk çocuğunun kalabalıklığı ile tanınır. Bütün ensârdan daha fazla çocuk sahibi idi. Bu da Resulullah’ın bir duası eseriydi. Hz. Enes’in annesi Ümmü Süleym, oğlunu Resulullah’a getirdiği vakit, Ondan oğlu için dua etmesini istemişti. Resul-i Ekrem de Ümmü Süleym’i kırmayarak ellerini kaldırıp: “Ya Rabbi, onun malını, evlâdını çoğalt ve onu cennete sok” buyurarak dua etmişti. Bu dua’ kabul olunmuş ve Hz. Enes b. Malik’in hem malı çoğalmış ve hem de evlâtları çok olmuştu. Hz. Enes b. Mâlik’in çocukları arasında Abdullah, Ubeydullah, Zeyd, Yahya, Halid, Musa, Nasr, Ebû Bekir, Ömer,Alâ, Berra, Reme, Ümeyme ve Ümmü Haram’ı sayabiliriz. Bu evlâtlarının hemen hepsi tarih’te meşhur olmuşlardır.

Hz. Enes b. Mâlik son derece yakışıklı ve nurânî yüzlü bir kimse idi. Zaman zaman sakalını boyardı. Bütün hayatı boyunca son derece sade ve basit bir hayat sürmüştür. Fakir-fukara gördüğü zaman hemen yanına giderek tasaddukta bulunur, talebelerine harçlıklar vererek onlara yardımcı olurdu. Kendisi son derece gayretli ve cesur idi. Hiçbir şeyden korkmaz ve çekinmezdi. En çok korkulan vali ve hükümdarlar karşısında her sözünü açıkça ve çekinmeden söyleyerek onların kötülüklerine engel olurdu. Cihada katıldığı zaman, sanki bir ordu imiş gibi gayet fütursuzca düşman üzerine saldırarak gözlerini yıldırır ve onları korkuturdu. Talebelerinin sayısı oldukça fazladır. Bunlar arasında tanınmış pekçok tâbiîn vardır. Hasan-ı Basrî, Süleyman Temri, Katâde, Muhammed b. Sîrin el-Ensârı, Saîd b. Cübeyr bunlardandır. Rivâyet etmiş olduğu hadis-i şeriflerin sayısı oldukça fazla olup bunların pek çoğu ittifak halinde hadis kitaplarında zikredilmiştir.

Hz. Enes (r.a.)’in rivâyet ettiği meşhur bazı hadis-i şerifler:

“Zâlime yardım, onu zulmünden alıkoymaktır. “

“İnsan sevdikleri ile beraberdir”

“Ey nas, takvânıza dikkat ediniz. Şeytan sizi aldatmasın”

“İçinizden bir kimse, bir felâkete uğraması yüzünden, ölümü temenni etmesin; ölümü dileyecek hale gelenler; ‘Ya Rabbi, hayat hakkımda hayırlı olduğu müddetçe beni yaşat, hayat hakkımda hayırlı olmadığı zaman ruhumu kabzet’ desin”

“Resul’i Ekrem efendimize dokuz yıl hizmet ettim, onun bana bir kez bile, “şu işi yapmasaydın-da böyle yapsaydın” dediğini yahut onun benim bir işimi ayıpladığını görmedim. “